تبليغاتX
روستای زیبای مارین
چویل
روزي روزگار از خبر گرسنگي هم وطنانمان رگ گردنمان بيرون مي زد.

روزي روزگاري براي رسيدن به حق و عدالت حاضر بوديم همه چيز مان را بدهيم.

روزي روزگاري براي آنكه همه ي ابناي وطن به حقوق واقعي خود برسند دست به اسلحه شديم و با ظالم جنگيديم...

اينك چه ؟

هر كدام رخت خويش برداشته و مي دويم و همديگر را له مي كنيم تا فقط خود و خانواده ي خود را از معركه نجات دهيم!.

سر در آخور دنيا داريم و ثقل سامعه گرفته ايم تا فرياد مظلوم را نشنويم و وجدان درد نگيريم...

نكند خدايا ما (امت خميني ) را به خود وانهاده اي ؟...

ببخشيد ديگر نمي توانم بنويسم................

+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 4:25 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  | 

خدایا:عقیده مرا ازدست " عقده ام"مصون بدار.

 

خدایا:به من قدرت تحمل عقیده "مخالف" ارزانی کن.

 

خدایا:رشدعقلی وعلمی مرا از فضیلت "تعصب" "احساس" و "اشراق" محروم نسازد.

 

خدایا:مرا همواره اگاه وهوشیار دار تا پیش ازشناختن درست وکامل کسی یا فکری مثبت یا منفی قضاوت نکنم.

 

خدایا:جهل امیخته باخودخواهی و حسد مرا رایگان ابزار قتاله دشمن برای حمله به دوست نسازد.

 

خدایا:شهرت منی را که:"میخواهم باشم" قربانی منی که " میخواهند باشم" نکند.

 

خدایا:درروح من اختلاف در "انسانیت" را به اختلاف در فکر واختلاف در رابطه با هم میامیز. ان چنان که نتوانم این سه قوم جدا از هم را باز شناسم.

 

خدایا:مرا به خا طر حسد کینه و غرض عمله اماتور مگردان.

 

خدایا:خودخواهی را چندان درمن بکش یا درمن برکش تاخودخواهی دیگران را احساس نکنم واز ان در رنج نباشم.

 

خدایا:مرا در ایمان « اطاعت مطلق بخش تا در جهان عصیان مطلق« باشم.

 

خدایا:به من « تقوای ستیز» بیاموز تا درانبوه مسئولیت نلغزم و از تقوای پرهیز مصونم دار تا در خلوت عزلت نپوسم.

 

خدایا:مرا به ابتذال ارامش و خوشبختی مکشان. اضطرابهای بزرگ غمهای ارجمند و حیرتهای عظیم را به روحم عطا کن.

لذت ها را به بندگان حقیرت بخش و دردهای عزیز بر جانم ریز.

 

                                                                                        « دکتر علی شریعتی »

 

                  

+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 4:19 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  | 

 

        انتظار

                    سخت است و دلنشین

                                                    اما تنها کسانی که پابدار بمانند نتیجه می بینند ...

+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 4:16 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  | 

 

+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 4:14 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  | 



شاید آنروز که سهراب نوشت:
"تا شقایق هست زندگی باید کرد"
خبری از دل پر درد گل یاس نداشت!
باید اینجور نوشت:
"هر گلی هم باشد ، چه شقایق چه گل پیچک و یاس !
تا نیاید گل نرگس ، زندگی دشوار است..."
 
+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 4:12 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  | 

دوباره مي روم سراغش , بي آنکه بدانم آخرين بار کي رفتم . يک ساعت پيش ؟ يک

 هفته پيش؟ يا شايد يک ماه پيش.

 

مي دانم آخر بي معرفتهاي جهانم . هر وقت کاري دارم مي روم. هميشه هم با دل پر

.

يک لحظه بال در مي آورم تا خود خدا. يک نفس بال مي زنم و آنجا از خود خودش

 حاجتم را مي گيرم و بر مي گردم همينجا روي زمين.

 

فرود مي آيم . در جانمازم . لذت پرواز مدتها زير پوستم باقي مي ماند . آنقدر که کمتر

 

 پرهايم را به گناه آلوده کنم . مي روم و ديگر تا مدتي پيدايم نمي شود . تا وقتي

 

کاري دارم .

                                                  خيلي بيمعرفتم ...

+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 3:55 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  | 

انيشتين ميگه :عشق مثل ساعت شني ميمونه ، همزمان كه قلبتو پر مي كنه ، مغزتو خالي مي كنه !!!!

+ نوشته شده در  17 Jul 2008ساعت 3:54 بعد از ظهر  توسط علی معصومی  |